#617 Polska i Polacy | Poland and Polish People | Learn Polish Podcast

#617 Polska i Polacy
Dzień dobry! Jak się masz teraz? Trochę lepiej? Stara bieda, stara bieda po prostu. Powiedziałam, że można już oficjalnie używać, więc używam zwrotu stara bieda. No dobra, Roj, a u Ciebie co tam? Wszystko dobrze.

U Ciebie zawsze dobrze. To dobrze. W ostatnim odcinku rozmawialiśmy sobie w sumie o narzekających Polakach, czyli na co można narzekać, jakie są problemy i dlaczego Polacy narzekają, że to jest ich główna cecha i że są z tego znani.

A dzisiaj trochę więcej już o Polakach, już zostawimy to narzekanie i oprócz narzekania porozmawiamy w ogóle o Polakach. Czyli wiemy, że narzekają, to już wiemy, ale co jeszcze? No właśnie, Polska i Polacy. No a jak Polska i Polacy, to jeszcze na dodatek język polski, super.

Więc wszystko mamy, tak, trio, Polska, Polacy, język polski. No to super. Zacznijmy sobie od języka polskiego.

Roj, ja nie pamiętam, czy ja kiedykolwiek Cię o to pytałam, podejrzewam, że nie. Twoje ulubione słowo po polsku to? Czy istnieje ulubione słowo po polsku? Chyba… Czy jest takie? Kocham Cię zmiło. O Boże, jakie są ciemne kary.

Dobra, czyli to jest Twoje ulubione słowo. A słowo najtrudniejsze dla Ciebie do wypowiedzenia, czyli takiego, którego nie możesz powiedzieć, bo jest za trudne, to jakie? Po polsku. Z tych, które znasz.

Nie wiem, bo kiedy jest trudne, ja nie powtórzę, tak. Trudne, ale na tyle, że… Do zobaczenia, tak, bo ja mówię do widzenia i pa. Tak, to trudniejsze.

Do zobaczenia, tak. Dobra, no to tutaj od razu mogę zadać pytanie naszym słuchaczom, jakie jest Wasze ulubione słowo po polsku i jakie słowo dla Was jest bardzo trudne do wypowiedzenia. Ja wiem na przykład, że dla moich uczniów, ja mówię tutaj o uczniach moich hiszpańskojęzycznych, czyli o latynosach, pozdrawiam.

Słowem, które jest niemożliwe do wypowiedzenia jest szczęście, tak. Szczęście jest niemożliwe dla nich i niemożliwe. No dobra, czyli krótko o języku polskim.

Dobra, a teraz przejdźmy do Polski jako kraju. Co, czy inaczej, czy jest coś takiego, w Polsce to Cię zszokowało? Albo co jest dla Ciebie dosyć dziwne i takie, ale no w sumie akceptujesz, no bo wiadomo, każdy kraj ma swoje jakieś zasady, Polska też. Kiedy byłem, bo teraz mieszkam tutaj 20 lat, tak.

I pierwsze, kiedy byłem i prowadzi na samochód, Irlandy, Irlandczyk, Irlandką, ma kulturalność, proszę bardzo, proszę bardzo na samochód. A tutaj musi być kamikadzie, bo nigdy będzie proszę bardzo, tak. Ale teraz jest dużo lepiej, tak, ale przed bardzo nie.

I też to jest uśmieszne, bo Irlandia, kiedy nie jest samochód, my idzie spacer na ulicę, nie ma problemu, bo nie ma mandy, tak, to jest tak w naszym kraju. Ale tutaj, bo jest policja, czekasz, tak, na rogu i kiedy nie jest zielona osoba, ludzie na spacer, ale kiedy ja widzę, że nie jest samochód, nieważne, jest czerwony, ja na spacer. I czasami Polak, Polkom nie myślę, kiedy patrzę na spacer, myślę, że jest zielony i dużo spacer.

I półczas na ulicy widzisz, że jest czerwony. I panik, tak, bo nie wiesz czy spacer prosto, a wracasz, rozumiesz? Ale ja widziałem dużo ludzi, kto upada na samochód, bo jest zielony i patrzy lewo, prawo, ale Irlandzik zawsze patrzy lewo, prawo, tak, zielony, o, ja mam spacer. I niestety samochód, bo musisz myśleć i to jest.

Czyli dla Ciebie tutaj były szokiem te zasady na drodze, tak? Zasady na drodze, że inaczej, no dobra. No dobra, czyli to było to, co Cię zszokowało. A teraz, co Ci się najbardziej spodobało w Polsce? Czy jakiś taki element, który skradł Twoje serce? Co Ci się w Polsce najbardziej spodobało? Masz dużo parków w Łodzi, nie wiem resztę tego kraju, ale dużo pięknych parków, czyli bardzo miło, tak? Bo ja mam restauracje blisko dla mnie, wszystko jest bardzo miłe i to jest dobrze, tak? I mój sąsiad jest bardzo, bardzo dobry i ja mam szczęście, tak? No tak, widzisz, nawet umiesz wypowiedzieć to słowo, szczęście, tak? Roi jest przykładem na to, że to słowo można wypowiedzieć.

No dobra, a jeszcze interesuje mnie to, jak Polacy reagują, kiedy mówisz po polsku? Czy często mówisz po polsku z Polakami? No bo rozumiem, że tutaj na tym podcastzie zębem, tak? Ale czy prywatnie rozmawiasz po polsku? No i jak Polacy reagują na Twój polski? Tak, na restauracji zawsze po polsku i czasami ja mogę rozumieć chyba 80-90, bardzo dobrze, ale kiedy osoba mówi tak, czasami ja myślę, że czyja mówi po polsku, bo nic nie rozumiem. Więc to jest dziwne dla mnie. To jest dziwne, no czasami tak jest, czasami tak jest.

No dobra, a teraz, jak już powiedziałeś, że czasami mówisz po polsku i rozumiesz, ale jak Polacy reagują na to? W sensie, nie wiem, mówią, o, ale fajnie, brawo, mówisz po polsku, czy raczej nie reagują, czy nie wiem, nie interesuje ich to? Nie, tak, bo chyba bardzo mało ludzi mówi po polsku, tak? Ale teraz ja nie słuchałem, o, mówi po polsku, a co się, po polsku, nie. Normalne teraz. Teraz jest normalne mówić po polsku, tak? To jest trend, to jest trend po prostu mówić po polsku.

Dobra, no dobra, jak już rozmawiamy o Polakach, no to ostatni punkt. Jacy według ciebie są Polacy? No bo widzisz, że nie reagują, jak mówisz po polsku, ale jacy są? Jaki mają taki ogólny charakter? Bo wiadomo, że każdy jest inny, każdy jest taki, wiadomo, każdy prywatnie ma inny charakter, ale taki ogólny, narodowy, tak? Na przykład Polacy są, tak jakby zgeneralizować ich, tak? To jacy są Polacy? Bo wiadomo, że ja mogę być bardzo energiczna, a inny Polak może być bardzo spokojny, to wiadomo, tak? Ale ogólnie, Polacy jako naród, to jacy oni są? Chyba dumna od kraju, tak? It's like independence, wszystko jest dumne od ten kraju. The proud of the country, tak? Możesz powiedzieć, że Polacy są dumni ze swojego kraju, tak? Być dumnym ze, nie od kraju, tylko z kraju są dumni, tak? No tak, to jest prawda, że gdzieś faktycznie Polacy są chyba najbardziej dumni z Polski, jeśli chodzi o kraj, tak? Na przykład inne narody mniej, podejrzewam.

No tak, a jak myśleć, dlaczego tak jest? Że Polacy są tacy dumni z Polski, że jestem z Polski i to jest takie wow. Bo niektórzy się wstydzą powiedzieć skąd są, na przykład nie wiem, z Ugandy albo coś. Ja myślę, że bo było komunizm i było wszystko biedne, teraz lepiej, lepiej.

Teraz patrz na udział i nie ma uszczycienia, wszystko jest na dół, ale Polska jest tak, ja mogę spać o noc, o dwa rano i nie patrzę, tak? Wszystko jest dobrze, tak? Tutaj, gdzie ja mieszkam, ja nigdy nie mam problemów, tak? Ale w Irlandii nie mogę robić to. No tak, być może tak jest, że dlatego są dumni. Okej, no dobra, ale oprócz tego, że są dumni ze swojego kraju, to jacy jeszcze są, jaki mają taki charakter? Irlandia? Nie, co mnie Irlandia, Polacy mówię, Polska.

Okej, dlaczego są dumni, tak? Nie, że są dumni, to już wiem, ale co jeszcze? Jacy są jeszcze? Chyba dużo jest blisko rodziny, tak? Rodzina jest bardzo ważna, bo nie wszystko kraj ma to. No tak, no tutaj te takie zasady moralne, ja bym powiedziała, tak? Zasady moralne, bo niestety, znaczy ja tam nie wiem, nie interesuję się, ale wydaje mi się, że nie ma w wielu krajach takich zasad moralnych jak w Polsce, w sensie świat jest taki trochę dzisiaj zwariowany, szalony. Tak jest dosyć tradycyjny ten świat, mówiąc delikatnie, tradycyjny świat i myślę, że ta tradycyjność jest fajna po prostu, dlatego wszyscy chcą mówić po polsku.

No dobra, Roj, ty i tak masz historię z Polską i Polakami. No dobra, no to ostatnie pytanie. Czy lubisz Polaków ogólnie jako naród i mieszkańców kraju Polska, którzy tutaj są? Czy ich lubisz, czy nie lubisz? Bardzo lubię, dlatego myślę, że wszystko jest dobrze.

Wszystko jest dobrze, no to super. No to co, Roj, też zachęcam do zostawienia komentarza, co wam się w Polsce podoba, dlaczego Polska, no i czy lubicie Polaków, albo czy znacie w ogóle jakichś osobiście. No dobra, no to co, Roj, ja ci dziękuję bardzo i do usłyszenia w następnym odcinku wkrótce.

Dziękuję bardzo, Ania. Dziękuję